Eins og áður sagði búa nafnorð yfir ákveðnum eiginleikum sem greina þau frá öðrum orðum í öðrum orðflokkum. Við skulum skoða þá helstu.
- Nafnorð bæta við sig greini.
Nafnorð er einu orðin sem bæta við sig greini. Því getur verið auðveldast að prófa að bæta greini við orðið, sem á að greina, eða taka greininn af. Ef orðið er með greini eða hægt að bæta honum við það er um nafnorð að ræða.
Það ber þó að hafa í huga að ekki bæta öll nafnorð við sig greini og á það gjarnan við um sérnöfn. Bæjarnafnið Á er t.d. sjaldnast haft með greini en samnafnið á tekur með sér greini (áin er straumhörð).
Dæmi um viðskeyttan greini: ást-in, fólk-ið, bolli-nn, stefna-n, á-in.
- Hægt er að skipta nafnorðum út og setja fornafn í staðinn.
Dæmi: Maðurinn elskaði konuna – (Hann) elskaði (hana). Tilvistarstefnan varð vinsæl í Frakklandi. - (Hún) varð vinsæl.
Lítum í þessu sambandi á orðið hver. Ef það er nafnorð má bæta við það greini og skipta því út fyrir fornafn: Ég sá hver-inn gjósa; ég sá hann gjósa.
Verkefni:
- Nefndu tvennt sem greinir nafnorð frá öðrum orðflokkum.
- Hvaða tegund nafnorða tekur sjaldnast greini?