Reglurnar um -n og -nn eru ekki flóknar. Kosturinn við þær er sá að þær eru yfirleitt alveg skýrar og ótvíræðar. En til þess að geta beitt þeim þarftu að vera viss um að þekkja greininn vel (viðskeytta og lausa greininn); einnig þarftu að vera viss um að þekkja lýsingarorðin og nafnorðin.
Rifjum fyrst upp n-in í greininum:
Það eru jafnmörg n í lausa greininum og viðskeytta greininum.
Dæmi:
Ég fór í skó-na
(ég fór í hina góðu skó) [karlkyn, fleirtala, þolfall].
Annað dæmi og nú er um eignarfall fleirtölu að ræða:
Húfan liggur á milli skó-nna
(húfan liggur á milli hinna stóru skóa).
Dæmi um kvenkynsorð með greini:
Eiður skaut í slá-na (hina hvítu slá) (kvenkyn, eintala, þolfall).
Annað dæmi um sama orð en nú í eignarfalli fleirtölu:
Gunna sveiflaði sér milli slá-nna (milli hinna mjóu sláa).
Þið getið líka treyst á einfalda reglu:
Ef þið getið sagt mín er eitt n í greininum (bókin mín).
Ef þið getið sagt minn eru tvö n í greininum (penninn minn).
Fleiri dæmi:
Eiður skaut í slána mína.
Gunna sveiflaði sér milli slánna minna.