Nafnháttarmerki er aðeins eitt orð ‘að’ og notað með sögn í nafnhætti.
Dæmi:
Haraldur fór að sofa
Sigrún er að skrifa
Nafnháttarmerki er ekki alltaf notað þótt sögn sé í nafnhætti.
Dæmi:
Guðrún vill fara í bæinn (fara er sögn í nafnhætti)
Jón hyggst syngja á tónleikum (syngja er sögn í nafnhætti)
Sögn getur því verið í nafnhætti þótt nafnháttarmerki sé hvergi sjáanlegt. Þetta á einkum við þegar sögnin er í sambandi með annarri sögn (t.d. vill fara, hyggst syngja).