17. Um hljóðlaust g

Stundum er erfitt að greina g-hljóð í orðum sem þó eru skrifuð með g. Þetta á t.d. við um sagnir í nútíð. Þá getur verið gott að athuga þátíðina.

Dæmi:

beygja (þt. ég beygði);

þegja (ég þagði);

vígja (þt. ég vígði);

smeygja (þt. smeygði);

smjúga (þt. smaug);

nægja (nægði);

heygja (jarðsetja í haug; þt. heygði).

Dæmi um sagnir þar sem ekki er g:

heyja (þt. háði/heyjaði);

deyja (þt. dó);

flýja (þt. flúði). Hér er ekkert g í neinni beygingarmynd.

Meira um hljóðlaust g:

Ef þú ert í vafa um hvort tiltekið orð hafi g eða ekki er gott að skoða það í ólíkum beygingarmyndum eða líta til skyldra orða.

Dæmi:

(það) morgnar (morgunn);

lágt (lægra);

(hún á) bágt (bágur).