Stundum fellur brott orð sem fylgir forsetningu. Það breytir því ekki að forsetningin heldur áfram að vera forsetning.
Dæmi:
Gunnar klæddi sig í fötin og fór út.
í er forsetning og fötin er nafnorð sem forsetning stjórnar.
Gunnar klæddi sig í og fór út.
í er forsetning en orðið sem hún stjórnar hefur fallið brott; það er undanskilið.
Brottfall orða kallast það þegar við vitum nákvæmlega hvaða orð gæti verið á tilteknum stað í setningu en er þar ekki. Eyðan er stundum táknuð með láréttu stiki:
Gunnar klæddi sig í _____ og fór út.
Í þessari málsgrein er önnur eyða. Málsgreinin er nefnilega tvær setningar og Gunnar er frumlag beggja setninganna:
Gunnar klæddi sig í fötin og Gunnar fór út.
Gunnar klæddi sig í _____ og _____ fór út.
Engin ástæða er til að kalla sögnina fór einhverju öðru nafni en sögn þótt frumlagið sé ekki sýnilegt. Á sama hátt er ástæðulaust að kalla forsetninguna í öðru nafni þótt fallorðið sem hún stýrir (fötin) sé ekki sýnilegt.