Núþálegar sagnir eru tíu: eiga, kunna, mega, muna, munu, skulu, unna, vilja, vita og þurfa (við tökum eftir að tvær sagnanna enda á u í nafnhætti!)
Núþálegar sagnir eru afar sérstæður flokkur sagna. Með nafninu núþálegar er bent á að nútíð þeirra er mynduð á sama hátt og þátíð sterkra sagna, þátíð þeirra er mynduð á sama hátt og veikar sagnir mynda þátíð.
Dæmi:
- muna: nútíð er man, mynduð með hljóðskiptum á sama hátt og sterkar sagnir, u ~ a
- muna: þátíð er mundi, mynduð með beygingarendingunni -di á sama hátt og senda ~ sendi.
Verkefni
1. Hvað eru núþálegu sagnirnar margar?
2. Hverjar eru núþálegu sagnirnar?
3. Hvernig er sögnin unna (elska) í 1.p.et.nt.? Hvernig er hún í 1.p.et.þt.? (Svar: Ég ann þér; ég unni þér.)