3.5. Veik/sterk beyging nafnorða.

Gerður er greinarmunur á því hvort nafnorð hafi sterka eða veika beygingu.  Er meginreglan sú að ef orð endar á sérhljóða í öllum föllum í eintölu þá er um veika beygingu að ræða, annars ekki. 

Önnur leið til að finna hvort orðið beygist veikt eða sterkt er einfaldlega að skoða orðið í eignarfalli eintölu. Ef eignarfall orðsins í eintölu endar á sérhljóða hefur það veika beygingu, en ef það endar á samhljóða hefur það sterka beygingu. 

Dæmi:

Verkefni:

1. Sterk eða veik beyging? beiðni, kvæði, næði, kuldi, kona, tæki.
2. Segðu til um beygingu eftirtalinna orða: epli, kvæði, penni, rammi, rakki, sími, stræti, gosi, skata, flaska.