Eini munurinn á núliðinni tíð og þáliðinni er að í þáliðinni tíð er hjálparsögnin í þátíð (sbr. nafnið). Aðalsögnin er eftir sem áður í lýsingarhætti þátíðar.
Dæmi:
Hundurinn hefur bitið manninn (núliðin tíð, sögnin hefur í nútíð)
Hundurinn hafði bitið manninn (þáliðin tíð, sögnin hafði í þátíð)
Í þáliðinni tíð er miðað við einhvern tíma í fortíðinni, þ.e. unnt er að ímynda sér framhald setningarinnar með þessum hætti:
Hesturinn hafði bitið hundinn þegar að var komið/þá/áður en...
Verkefni:
Útbúið setningar bæði í núliðinni og þáliðinni tíð með sögnunum: fara, koma, sjá, gera, hlaupa, draga
(Dæmi: ég hef farið…/ég hafði farið…)