Í fullyrðingarsetningum er sögn í persónuhætti í öðru sæti. Í fyrsta sæti er oftast nafnliður (frumlag). Forsetningarliður eða atviksliður getur reyndar einnig staðið í fyrsta sæti, og er þá frumlagið strax á eftir sögninni. Sögnin getur verið í fyrsta sæti (frásagnarumröðun), og aukasetning getur farið á undan aðalsetningu, og er þá sögnin í fyrsta sæti í aðalsetningunni:
Hestar éta hey (grundavallarorðaröð)
Núna éta hestarnir heyið (Al í fyrsta sæti)
Í dag éta hestarnir hey (Fl í fyrsta sæti)
Leið nú til jóla og tók húsfreyja að þykkna undir belti (sögn í fyrsta sæti: frásagnarumröðun)
Þegar jörð er þakin snjó éta hestarnir hey (aukasetning í fyrsta sæti; og verður þá sögnin í fyrsta sæti í aðalsetningunni)