Sagnir gegna veigamiklu hlutverki í málinu.
Þær bera oftast mikla merkingu og fleyta frásögninni áfram.
Hvernig væri þessi stutta saga ef sagnir væru teknar í burtu?
Innst á afréttum komu þeir á fjárslóð mikla; hafði féð verið rekið austur sanda með Arnarfellsjökli, og röktu þeir slóðirnar allt að hreysi Eyvindar. Urðu þjófarnir þá naumt fyrir, því þeir voru að lesa húslestur, þegar byggðamenn komu að þeim. Eyvindur varð þá skjótur til bragðs, greip pott þeirra og ýmis áhöld önnur og sökkti niður í fen eitt, svo hinir fundu ekki, og öll sluppu þau hjúin úr höndum byggðamanna upp á jökulinn.
Sveitamenn létu greipar sópa um hýbýli Eyvindar, og fannst þeim mikið um, hversu haglega ýmis búsáhöld voru tilbúin; þar tóku þeir körfur, sem Eyvindur hafði riðið af tágum með svo mikilli list, að þær voru vatnsheldar. Þeir fundu þar og viðarköst stóran og áttatíu sauðarföll í og eins vel frá gengið eins og fyrr er sagt um köstinn á Hveravöllum. Það, sem eftirleitarmenn gátu ekki flutt með sér til byggða, lögðu þeir eld í og brenndu upp til kaldra kola.
Sagnir hafa mikil áhrif á önnur orð. Þær stjórna falli frumlags (sbr. mig langar) og þær stjórna falli andlags (sbr. hjálpa þér). Þær stjórna því einnig hvar atviksorð og forsetningarliðir geta verið í setningunni (sbr. gekk vel/kom í morgun).