2. Fallorð – Einkenni þeirra og sérstaða.

Undir fallorð falla 5 orðflokkar, sem hver hefur sín eigin sérkenni. Það eru: 

Orð sem tilheyra þessum orðflokkum eiga það sameiginlegt að þau fallbeygjast. Föllin eru fjögur og nefnast þau:

Orðin fyrir framan í svigunum eru hjálparorðin sem við notum til að finna föllin.

Annað sem fallorð eiga sameiginlegt er að:

• þau eru flest til í bæði eintölu og fleirtölu (hestur – hestar).
• þau taka kyn (hestur er karlkynsorð; hryssa er kvenkynsorð; folald er hvorugkynsorð).

Rétt er að vekja athygli á uppflettimynd fallorða í orðabókum. Þar eru þau sýnd í

• nefnifalli eintölu (maður, kona, barn)

og er nauðsynlegt að átta sig á því þegar við ætlum að fletta orðinu upp í orðabók.

Auk þess sýna flestar orðabækur nafnorð í eignarfalli eintölu og nefnifalli fleirtölu. 

Dæmi: hest-ur -s, -ar KK
(KK stendur fyrir karlkyn)

Lýsingarorð eru venjulega sýnd í karlkyni og frumstigi. Ef þú rekst t.d. á orðið elst í texta þarftu að fletta upp orðinu gamall (kk.et.nf. frumstig, sterk beyging!).

Verkefni:

1. Nefnið 5 orðflokka fallorða.
2. Hver eru föllin fjögur?
3. Hvað annað eiga fallorðin sameiginlegt utan það að fallbeygjast?
4. Hvað þurfum við að hafa í huga þegar við flettum upp fallorðum í orðabók?
5. Sýndu kenniföll orðanna steinn og kvæði.